Na dan kada se obilježava 30. godišnjica genocida u Srebrenici, priča Anela Aljkanović dirnula je srca mnogih. Rođena 1994. godine kao dijete poginulog šehida Nijaza Aljkanovića, koji je ubijen u Kravici tokom jula 1995. godine, Anela je odrastala bez oca kojeg nikada nije upoznala.
Danas, nakon tri decenije pune boli i sjećanja, Anela je magistrirala ekonomiju na Ekonomskom fakultetu u Tuzli. Njenu odbranu magistrskog rada pratio je dubok osjećaj tuge i ponosa, jer je znala da njen otac neće dočekati ovaj dan.
Svoju diplomu, kao simbol života, znanja i otpora zaboravu, Anela nosi u Memorijalni centar Potočari – ocu na mezar.
Tamo gdje je ispisana krvava historija, ona donosi snagu, znanje i dokaz da ljubav i istina ne mogu biti uništeni.
Majka Mirsada, kroz suze i drhtav glas, čestita kćerki i kaže:
“Duša mi plače, ali srce ponosno kuca.” Za Nijaza, za sve očeve i sinove koji nisu dočekali život – Anela je danas simbol njihove pobjede.
