Na današnji dan 1936. godine, u Skoplju je rođen Ljubiša Samardžić Smoki, jedan od najboljih srbijanskih i regionalnih glumaca. Osim glumom, bavio se i režijom i produkcijom filmova i serija. Već kao student Akademije za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu Ljubiša je počeo glumiti u nekoliko pozorišnih predstava Jugoslovenskog dramskog pozorišta, koje je ubrzo napustio i okrenuo se glumi u filmovima. Prva uloga bila je filmu “Igre na Skelama” (1961.), a već naredne godine, ulogom šarmantnog nespretnjakovića u filmu „Prekobrojna“ skrenuo je pažnju kritike i publike. Zbog toga je u sljedećem filmu „Peščani grad“ dobio glavnu ulogu, nakon koje mu je ostao cjeloživotni nadimak Smoki, prema liku kojeg je glumio.
Ipak, najveću slavu stekao je ulogama u partizanskim filmovima, posebno u filmovima Veljka Bulajića „Bitka na Neretvi“ i „Kozara“, a domaćoj i svjetskoj sceni najviše će ostati u sjećanju po ulozi ilegalca Zisa u filmu „Valter brani Sarajevo“ reditelja Hajrudina Krvavca.
Uspješan režiser
Tokom sjajne karijere Ljubiša Samardžić je u glumio u više od 100 filmova različitih žanrova i tv-serija poput kultnih „Kuda idu divlje svinje“, „Policajac sa petlovog brda„ i „Vruć vetar“. Osvojio je brojne nagrade na festivalima u Jugoslaviji i šire. U periodu od 1973. do 1988. dobio je šest Zlatnih arena na Pulskom filmskom festivalu za svoja glumačka ostvarenja, postavši najnagrađeniji glumac Pulskog festivala.
Samardžić je postigao zapažene uspjehe i u rediteljskom poslu. Prvi film „Nebeska udica“, koji je režirao i producirao u svoj produkcijskoj kući „Cinema design“, 1999. godine, premijerno je emitiran na Berlinskom filmskom festivalu 2000. godine, a bio je prvi srbijanski kandidat za Oskara u kategoriji za najbolji strani film van engleskog govornog područja, također 2000. godine. Režirao je i filmove: “Nataša“, koji je dobio nagradu za najbolji film u Bugarskoj (Albeni) i nagradu za umjetničko izražavanje na MED filmu 2002. u Rimu, te “Ledina”, 2003., što je, ustvari, njegova najintimnija drama, koju je snimio nakon smrti svog sina. Režirao je i dvije tv-serije: „ Jesen stiže, dunjo moja“ i „Miris kiše na Balkanu“, koje su producirane u njegovoj produkcijskoj kući.
